You have no items in your shopping cart.

جغرافیای ایران و تاثیر آن بر میزان تولید عسل و تنوع آن در کشور

کشور ایران دارای جغرافیای چهارفصل و تنوع گیاهی بسیار بالایی می‌باشد که این موضوع در تولید عسل و محصولات جانبی آن نیز تاثیر مثبتی دارد. آب‌وهوا و موقعیت جغرافیایی کشور ایران این سرزمین پهناور را بر اساس آخرین آمار اعلامی سازمان بهداشت جهانی در سال 2019 در بخش زنبورداری به چهارمین کشور تولیدکننده عسل جهان با تولید حدودی 112هزار تن عسل در سال تبدیل کرده است. کشوری که با دارا بودن حدود 10میلیون و 600هزار کلونی عسل نقش مهمی در حفظ طبیعت و تاثیرگذاری آن بر زندگی بشری دارد.

تقریبا اکثر مناطق کشور ایران شرایط پرورش زنبورعسل و تولید محصولات جانبی آن را دارا می‌باشند. اما به‌صورت حرفه‌ای استان‌هایی مانند آذربایجان غربی، آذربایجان شرقی و استان اصفهان رتبه‌های اول تا سوم کشور را در این حوزه دارا می‌باشند.

در خصوص اقلیم و گونه‌های گیاهی هریک از مناطق جغرافیایی کشور ایران دارای گونه‌های گیاهی خاص خود و خواستگاه تولید انواع مختلف عسل می‌باشد به‌طوری که استان‌های شمال‌غرب و غرب کشور همچون استان‌های کرمانشاه، کردستان، ایلام، آذربایجان شرقی و غربی، مناطقی از زنجان و قزوین و مناطق شمالی استان کهکیلویه و بویراحمد، با دارا بودن آب‌وهوای سرد و مرطوب و همچنین پوشش‌های گیاهی همچون گشنیز، بابونه، شوید، نعنا، ریحان و... نقش مهمی در تولید عسل‌های مناطق سردسیری دارد که از جمله با کیفیت‌ترین محصولات این مناطق می‌توان به عسل گشنیز اشاره نمود. همچنین عسل‌های تولیدی این مناطق از طعم و عطر و بوی بالایی برخوردار هستند. مناطق شمالی کشور ایران و بخشی از مناطق استان تهران و اطراف رشته کوه دماوند خواستگاه عسل‌هایی همچون پنبه و آویشن می‌باشد که از جمله عسل‌های بسیار پرخاصیت با جنبه دارویی در حوزه قلب و ریه به شمار می‌روند.

مناطق شمال‌شرق کشور ایران نظیر استان‌های خراسان شمالی، مرکزی و جنوبی و شمال استان سیستان خواستگاه اصلی تولید عسل‌هایی همچون عناب و زرشک می‌باشد که نقش درمانی فوق‌العاده‌ای دارد و معمولا بیش از 65درصد عسل تولیدی این مناطق به‌علت نایاب بودن به اروپا به‌منظور مصارف دارویی صادر می‌شود.

مناطق جنوبی کشور همچون استان‌های هرمزگان، فارس، خوزستان نیز دارای پوشش گیاهی مخصوص و درختچه‌های مناطق گرمسیری می‌باشند. از جمله عسل‌های این مناطق می‌توان به عسل کنار، عسل تیغ و عسل مرکبات و عسل وحشی گرمسیری اشاره نمود. عسل‌های مناطق گرمسیری از رنگ روشن‌تری به نسبت عسل‌های مناطق سردسیری برخوردار می‌باشند و طعم و بوی عسل‌های این مناطق به نسبت مناطق دیگر کشور معمولی‌تر به نظر می‌آید. اما از لحاظ طبع گرم، گرمی و خاصیت رتبه اول را بین تمامی عسل‌های تولیدی کشور دارد چراکه از طبیعت بسیار گرمی برخوردار می‌باشد.

مناطق مرکزی ایران نیز همچون دیگر مناطق کشور از پوشش‌های گیاهی و جنگلی خوبی برخوردار می‌باشند اما به صورت مشخص و در خصوص مرتع‌شناسی مناطق مرکزی کشور دارای پوشش گیاهی مناسب‌تری در زمینه تولید عسل‌هایی همچون بوقناق، گون می‌باشند. عسل‌های این مناطق نیز از گرمی بسیار بالایی برخوردار می‌باشد و رنگ نسبتا روشنی در برخی از محصولات همچون گون زرد مشاهده می‌شود چراکه گیاه گون که عسل انگبین از آن تولید می‌شود از جمله گیاهانی می‌باشد که تنوع بسیار بالایی را دارد و در کشور ایران بالای 40 نوع از این گیاه در بخش‌های مرکزی کشور شناسایی شده است که از جمله آن‌ها می‌توان به گون زرد، گون سرخ، گون خرسی و... اشاره نمود. همچنین شهرستان‌هایی همچون خوانسار، الیگودرز، سی‌سخت، چادگان، فیدن و فریدون‌شهر از جمله شهرستان‌هایی می‌باشند که بستر بسیار مناسبی به‌منظور تولید عسل گون را دارا هستند.

در مجموع کشور ایران با گستره جغرافیای متنوع از جمله کشورهایی می‌باشد که زیرساخت مناسبی به‌منظور پرورش زنبورعسل را دارا می‌باشد و هریک از مناطق این کشور خواستگاه یک نوع از عسل‌های موجود در اقلیم ایران است.

Leave your comment